خدایا

برای سال نو

ازت شیرینی میخوام

با یه لباس قشنگ

یه عروسک گنده

و اگه ممکنه یه ذره عشق

حتی اگه فقط

یه ذره کوچولو مونده باشه……!

لحظه ی سال تحویل....

من و یک دنیا التماس

و خدایی که در این نزدیکی ست

.....................................................................

لحظه ی من پر میشود!

تمام طول شب را به هواي اينكه در احوال خود قدمي بزنم  نخفته ام!

به ميزان قابل توجهي ايمان نياز دارم

                                             و به هر قيمت خريدارم !

خورشيد را مي دزدم

يك تور ماه گيري ساخته ام

امشب مي خواهم ماه را شكار كنم.  

آن را دور سرم چرخ خواهم داد  

و قرص بزرگ ماه راخواهم گرفت  

فردا نگاهي به آسمان بكن،

اگر ماه را در آن نديدي  

بدان كه آخر سر شكارش كردم

و انداختمش توي تور  

اما اگر ماه همچنان ميدرخشد  

يك ذره پائين تر را نگاه كن

و مرا ببين كه با ستاره اي  

در تور ماه گيري ام در آسمان پرواز مي كنم.

قبلا دستامو میگرفتیو باهام میچرخیدی.....میچرخیدیمو میخندیدیم.....و همه نگامون میکردن!تند که میشد نمیترسیدیم....میدونستیم که اگه فقط تو چشای همدیگه نگا کنیم نمیفتیم!من میچرخیدم اما نمیفهمیدم چی منو میچرخونه....شاید تو هم نمیفهمیدی!یه بار که میچرخیدیم تو سرتو برگردوندیو اون طرفو نگا کردیو.....یهو دست من خالی موند!نمیدونم دست کی ول شد؟!تو که اون ورو نگا کردی.....یا من که دلم لرزید! نفهمیدم چی دیدی! خودمو میدیدم که مدام به اینور و اونور میخورم........گیجو منگ!و بدتر از اون حیرت زده! به اینورو اونور میخوردمو نگرانت بودم....نمیتونستم بیام دنبالت!فقط تونستم صبر کنم تا اینکه بالاخره روی زمین پرت شدمو حالا نوبت دنیا بود که دورم بچرخه......دنیا که ایستاد دیگه خبری از تو و.... تو نبود!دیگه نه دنیا میچرخید نه من نه هیچ کس دیگه!اما هنوز گیج بودمو منگ!همه جا ساکت نه خبری از آن خنده ها بود نه آن همه .......من بودمو من!که گاه فریاد میزدم بی انصاف

الهی!

همه دوستی میان دو تن باشد سه دیگر در نگنجد

در این دوستی همه تویی من در نگنجم!

الهی!

من تو را چون جویم؟ که در ملکوت تو کمتر از مویم!

خانه تاريك است و پرده ها كشيده اند

لنگر ما نسبت به كشتيمون خيلي بزرگه.

براي همين اينجا نشستيم و سعي مي كنيم راه حلي پيدا كنيم.

اگر ولش كنيم و بريم زود گم مي شيم.

و اگر بكشيمش بالا و بياريم توي كشتي، غرق مي شيم.

و اگر بنشينيم و در موردش صحبت كنيم،

براي شروع سفر خيلي دير مي شه.

واقعاً كه در سفرهاي دريايي

بزرگ بودن لنگر مشكل بزرگيه.  

کلافه ام!

این روزها تنها حس میکنم گاهی کمی گنگم گاهی کمی گیجم حس میکنم از روزهای پیش قدری بیشتر این روزها را دوست دارم گاهی از- تو چه پنهان- با سنگها آواز میخوانم و قدر بعضی لحظه ها را خوب میدانم  !این روزها گاهی از روز و ماه و سال، از تقویم از روزنامه بی خبر هستم حس میکنم گاهی کمی کمتر گاهی شدیداً بیشتر هستم !حتی اگر میشد بگویم این روزها گاهی خدا را هم یک جور دیگر میپرستم!

نه کاملا شاید این چیزی نیست که میخواهم حس میکنم که بی اراده ام وامانده ام از گریز ناپذیر که تقدیر چیز دیگریست !امشب کسی بود چیزی گفت کسی که به دنبال نشانه ای بود "ای کاش ماه بودم میان آسمان و دریا "  کسی که سبز میپنداشت و من آبی!حامی من ....گاهی دقیقه 90 اما حاضر!

میخواهم آسمان و دریا را یکجا داشته باشم!

لنگر من نسبت به کشتیم خیلی بزرگه برای همین...........

اگر فقط يك شيريني ديگه بخورم مي ميرم.

اگه نتونم يك شيرينی ديگه بخورم هم مي ميرم.

با اين حساب معلومه كه در هر حال مي ميرم.

پس بهتره خوش باشم و يه شيريني ديگه هم بخورم.

هوم م م ... واي!

ملچ – ملچ – خداحافظ.

این روزا دیگه دکمه های کیبوردم هم باهام سر لج برداشتند! اونام دیگه از تردید و لرزش دستام موقع نوشتن چیزی نمیفهمند!با وجود دستانی که نمینویسند و چشمانی که نمیگریند بیش از پیش احساس گنگی دارم!

این روزا شاید فقط واسه من این روزاست و واسه بعضی هر روز!که من بس دلم تنگ است......دلتنگ از تمام لحظه های مستی و خلسه  !ناچارفقط به خاطر فراموش کردن  چیز هایی که لز دست رفته .....و داغ یک عشق قدیمی !

 دلتنگ از وجود بی وجودی که تنها وجودش ،اسمی توی شناسنامه ست و گاه شناسنامه ی المثنا ،التیامی پر درد تر!.......از وسوسه ی خلاص شدن که همیشه همراهش بود....

شما به دعوایتان برسید............من هم به دلتنگی ام!

از لبخند های عسل گرفته تا آه های سرد و عاجزانه ی دندانپزشکم......و امروزکه  هر روزی بود جز روز تولد.....تولد بدون شیرینی!...شیرینی که بهونست!چیزی که امروز خوردیم شیرینی نبود شوری بود..... به شوری اشکایی که ریخت! شاید هم تلخی بود به اندازه تولد تلخش بدون وجود شیرینی.....برای من که خوردن و نخوردنش یک طعم داشت………….

  گوش کن......کسی دارد که دست و پای دائم میزند در آب!

آسمان تعطیل است،بادها بیکارند،ابرها خشک و خسیس،

هق هق گریه ی خود را خوردند........

من دلم می خواهد،دستمالی خیس روی پیشانی  تب دار بیابان بکشم

دستمالم را اما افسوس ،نان ماشینی در تصرف دارد!

آبروی ده ما را بردند......

جرعه ای باران لطفاً ، اگر سقفی نمیلرزد!